Μαρία Μαγδαληνή – Mary Magdalene

Ηνωμένο Βασίλειο – Αυστραλία, 2018
Σκηνοθεσία: Garth Davis
Σενάριο: Helen Edmundson, Philippa Goslett
Παίζουν: Rooney Mara, Joaquin Phoenix, Chiwetel Ejiofor, Tahar Rahim, Ariane Labed, Denis Ménochet, Hadas Yaron, Ryan Corr, Lubna Azabal, Tchéky Karyo
Μουσική: Jóhann Jóhannsson

Ο Γκαρθ Ντέιβις σκηνοθετεί το ανθρώπινο πορτρέτο μιας από τις πλέον αινιγματικές και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στην Ιστορία, δημιουργώντας έτσι μια ταινία με γυναικεία ματιά πάνω στην ιστορία του Χριστού. Ένα φιλμ από την οπτική γωνία μιας γυναίκας, η οποία ακολουθούσε τον Ιησού και ήταν μαζί του, παρούσα ακόμα και στη Σταύρωση, όσο και στην Ανάσταση. 
Κατά το σενάριο, που απέχει πολύ από τα παραδοσιακά και θεολογικά των αρχών του 20ού αιώνα, η Μαρία θεωρείται βασική φιγούρα μέσα στο κίνημα του Ιησού και φωτίζει τη διαμάχη της με τους άνδρες–αποστόλους, σε μια εποχή που η γυναίκα είχε δευτερεύουσα θέση στην οικογένεια και την κοινωνία. Δείχνει επίσης, πως βρισκόταν πολύ κοντά στον Ιησού και είχε τη δική της ερμηνεία, όσον αφορά στα διδάγματα του Ιησού και προσπαθεί να μοιραστεί την άποψή της με τους αποστόλους. 
Το γεγονός πως είναι γυναίκα, προκαλεί τριβές με τους μαθητές του, ιδίως με τον Πέτρο κι αυτό δημιουργεί μια άλλη δυναμική στην ταινία, που ξεχωρίζει από παρόμοιες στην ιστορία του σινεμά. Η Μαρία, αντιλαμβάνεται με διαφορετικό τρόπο την έννοια του βασιλείου του Θεού και του μηνύματος του Ιησού θεωρώντας πως τα πάντα ξεκινούν και καταλήγουν στη συγχώρεση και το έλεος. Έτσι η ταινία αφήνει το μήνυμα ότι για να αλλάξουμε τον κόσμο, πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς οι ίδιοι.
Ο Γκαρθ Ντέιβις, αν και διατηρεί αργό ρυθμό, διαθέτει τρία μεγάλα ατού στην ταινία του, συν τον Ταχάρ Ραχίμ («Η μαχαιριά», «Το παρελθόν») ως Ιούδα. Για το ρόλο του Ιησού, έχει τη συγκλονιστική φιγούρα του Χοακίν Φοίνιξ, του οποίου το βλέμμα εκφράζει την επαναστατικότητα ενός ανθρώπου που θέλει να προσφέρει κάτι καινούργιο στην κοινωνία με το κήρυγμα και το έργο του. Διαθέτει τη Ρούνι Μάρα, της οποίας το απόκοσμο βλέμμα και οι σιωπές της στα κοντινά πλάνα, «φωνάζουν» για την αγάπη και την πίστη της στον Ιησού και το κήρυγμά του. Τέλος, έχει και τον Τσιουέτελ Ετζιοφόρ, στο ρόλο του Πέτρου, που θέλει να πιστέψει στον Ιησού ως Υιό Θεού, αλλά βρίσκεται πιο κοντά στην άποψη πως πρέπει να γίνει μια δυναμική εμφάνισή του στα Ιεροσόλυμα και γι’ αυτό πονάει όταν διαπιστώνει ότι αφήνεται να συλληφθεί και να σταυρωθεί.
Η σεναριογράφος Φιλίπα Γκόσλετ έκανε πολύμηνη έρευνα και συζήτησε με ραβίνους, ιερείς, Εβραίους ιστορικούς, αρχαιολόγους και μελετητές των Γραφών και δεν έκανε καμία συμφωνία μεταξύ τους. Καθένας είχε τη δική του άποψη για το κίνημα του Ιησού και τη σημασία του. Εκείνο, όμως, στο οποίο όλοι συμφωνούσαν ήταν πως η Μαρία Μαγδαληνή έπρεπε να θεωρείται απόστολος του Ιησού. Τόσο το σενάριο όσο και η παραγωγή επηρεάστηκαν από πληθώρα θεολογικών και ιστορικών κειμένων, ενώ συνέδραμαν πολλοί Εβραίοι, Έλληνες Ορθόδοξοι και Καθολικοί ως σύμβουλοι, δίνοντας καθένας τη δική του οπτική. Η σεναριογράφος δήλωσε σχετικά: «Δεν πρόκειται για κάποιο θεολογικό ή ιστορικό κείμενο. Η ιστορία επιδέχεται ερμηνειών και είναι μια ιστορία που αφηγούμαστε με κάθε σεβασμό στην πίστη των ανθρώπων (…) Μια ιστορία ισότητα και φεμινισμού που αφορά κάθε πιστό, με την ιστορία να μην παρουσιάζεται γραμμικά, ο χρόνος να συρρικνώνεται και να παρουσιάζεται ένα εντελώς νέο κίνητρο, από το παραδοσιακό, για την πράξη του Ιούδα».
Για το σκηνοθέτη Γκαρθ Ντέιβις, μια από τις βασικές πηγές έμπνευσής του ήταν η Μαλάλα Γιουσαφζάι, η οποία αν και οι Ταλιμπάν την πυροβόλησαν στο πρόσωπο, επειδή ήθελε να πάει σχολείο, εκείνη κέρδισε το βραβείο Νόμπελ, δίνοντας έναν εξαιρετικό λόγο, συγχωρώντας τους Ταλιμπάν για τις πράξεις τους. «Η πράξη της συγχώρεσης, η απόλυτη πράξη αγάπης είναι η καρδιά αυτής της ταινίας. Διαβάζοντας το σενάριο σκέφτηκα τη Μαλάλα και πόσο με συγκίνησε και πόσο αναγνωρίζω σε εκείνη την ιστορία της Μαρίας» σχολιάζει ο σκηνοθέτης.
Τα γυρίσματα έγιναν στην Ιταλία και τη Σικελία.